فیزیوتراپی استخوان لگن

فیزیوتراپی لگن با شناخت ناحیه لگن فرد آغاز می گردد. استخوان لگن یک حلقه استخوانی پهن و محکم است که در پایه ستون فقرات بین تنه و پاهاس انسان قرار دارند. استخوان های لگن شامل سه استخوان بی نام ، خاجی و دنبالچه می باشد.

دردهای ناحیه لگن علل متفاوتی دارند از جمله درگیری عضلات این ناحیه ، کشیدگی رباطهای لگنی ، درد دنبالچه، التهاب بورس های این ناحیه و شکستگی لگن. علائم بیمار ممکن است درد باسن باشد که با نشستن و یا راه رفتن افزایش می یابند. در صورت درگیری اعصاب این ناحیه درد لگن می تواندهمراه با گزگز و بی حسی در ناحیه باسن و پشت پاها باشد.

در موارد حاد، درد می تواند موجب اختلال در خواب شود و یا با فعالیت های روزانه درد بیمار تشدید شود. با یک معاینه جامع علت درد را می توان تشخیص داد و اقدامات درمانی مناسب مانند فیزیوتراپی لگن را به انجام رساند.

قیزیوتراپی لگن

فیزیوتراپی کف لگن

فیزیوتراپی لگن شامل درمان بی اختیاری و یا درد در ناحیه لگنی مردان و زنان می شود.

دردی که می تواند در شکم ، باسن ها ، کف لگن ، دنبالچه ، آلات تناسلی و مقعد توسط بیمار حس گردد. عضلات کف لگن از استخوان پوبیس تا استخوان دنبالچه کشیده شده است و نگهدارنده ی مثانه، روده ها و پیشابراه است.

 سفتی، اسپاسم و یا ضعف در این نواحی ممکن است در اثر افزایش سن ، ضربه و یا جراحی های این ناحیه ایجاد گردد. علائم بیمار شامل بی اختیاری ادرار و یا مدفوع به همراه سرفه ، عطسه و یا در حین ورزش کردن و همچنین دردهای ناحیه لگن است.

درمان های فیزیوتراپی در اختلالات کف لگن شامل دستگاه بیوفیدبک که برای بازآموزی عضلات کف لگن مورد استفاده قرار می گیرند ، استفاده از تکنیک های درمان های دستی ، تکنیک های ریلکسیشن ، آموزش تمرینات تقویتی برای عضلات ضعیف و انجام حرکات کششی برای عضلات سفت شده این ناحیه می باشد.

حرکات فیزیوتراپی لگن

افزایش سن می تواند عضلات ناحیه لگن فرد را ضعیف کند.

زایمان یکی از عواملی است که موجب ضعف در این عضلات می شود. در صورت ضعف عضلات کف لگن، بیمار علائمی همچون بی اختیاری ادرار در حین سرفه ، عطسه ، بلند کردن اجسام سنگین و یا فعالیت های شدید جسمی ، ناتوانی در کنترل گازهای روده ای و مقاربت های دردناک دارد.

تمرینات ساده ی کگل به منظور تقویت عضلات در فیزیوتراپی لگن مورد استفاده قرار می گیرند. تمرینات کگل به منقبض و شل کردن های پیاپی و منظم عضلات قسمت تحتانی لگن خاصره گفته می شود که به منظور تقویت و بدست آوردن کنترل ارادی این عضلات انجام میشود.

این تمرینات معمولا با هدف کاهش بی اختیاری ادراری پس از زایمان و همچنین کاهش افتادگی رحمی انجام می شود.

تمرینات فیزیوتراپی لگن

تمرینات فیزیوتراپی لگن

عواملی همچون افزایش سن ، زایمان ، بلند کردن اجسام سنگین، چاقی و سرفه های مزمن می توانند موجب ضعف عضلات ناحیه لگن در فرد شوند. ضعف این عضلات می تواند موجب بی اختیاری ادرار و مدفوع ، ناتوانی در کنترل گازهای روده ای و ایجاد مقاربت های دردناک شود. تمرینات کگل با تشخیص صحیح ماهیچه های لگنی توسط فیزیوتراپیست آغاز می شوند.

که می بایست همان ماهیچه هایی تقویت و تمرین داده شوند که در حین دفع ادرار از آن ها استفاده می شوند. بیمار می بایست به درون کشیدن (انقباض) و نگاه داشتن این عضلات برای چند ثانیه و همچنین شل کردن (انبساط) این عضلات را فرا بگیرد. این تمرینات می تواند در همه وضعیت های نشسته ، ایستاده و یا خوابیده انجام شود.

نحوه فیزیوتراپی لگن

زایمان می تواند عضلات ناحیه لگن مادر را تضعیف کند

نحوه فیزیوتراپی لگن

ضعف عضلات کف لگن ممکن است بعد از جراحی نواحی مانند مثانه ، پروستات ، زایمان و جراحی های دیگر ناحیه لگن ایجاد گردد. درمان هایی که در فیزیوتراپی برای درمان اختلالات کف لگن مورد استفاده قرار می گیرند شامل تمرینات تقویتی کف لگن ( تمرینات کگل ) ، درمان های دستی به منظور ریلکس کردن عضلات این ناحیه که موجب ایجاد درد می شوند ، استفاده از تحریکات الکتریکی به منظور تقویت عضلات ضعیف این ناحیه ، استفاده از بیوفیدبک برای بازآموزی این عضلات می باشد.

فیزیوتراپی لگن شکسته

لگن حلقه استخوانی پهن و محکم است که در انتهای ستون فقرات قرار دارد. شکستگی های لگن تنها ۳ درصد از شکستگی ها در بزرگسالان را تشکیل می دهد و شیوع بسیار کمی دارد. در اکثر موارد شکستگی ، فیزیوتراپی لگن در اثر ضربات شدید ایجاد می گردد ضرباتی که می توانند در تصادفات رانندگی و یا افتادن از ارتفاع رخ دهند اما اگر فرد به هر دلیلی دارای پوکی استخوان شده باشد احتمال رخدادن شکستگی در ناحیه لگن فرد بسیار بیشتر می شود که این امر در افراد کهنسال بسیار بیشتر رخ می دهد.

در موارد شکستگی شدید برای ترمیم لگن ابتدا جراحی صورت می پذیرد. پس از جراحی برنامه های فیزیوتراپی برای راه اندازی هر چه سریع تر بیمار و حفظ حرکت و قدرت شروع می شود.

در صورتی که شکستگی شدید نباشد درمان آن شامل یک دوره استراحت اولیه و سپس فعالیت های تحمل وزن به صورت تدریجی ، درمان های دستی ، متحرک کردن مفصل ، درمان های ضددرد میباشد.

فیزیوتراپی لگن خاصره

لگن خاصره یا پلویس از استخوانهای دنبالچه ، خاجی و بی نام تشکیل شده است ، مکان آنها بین ستون فقرات و پاها قرار دارد. اختلالات لگن می توانند موجب بروز درد در ناحیه باسن و یا پاها شوند و باعث اختلال در فرایندهایی مانند راه رفتن ، نشستن و یا انجام هرگونه فعالیت های روزانه شوند.

لگن خاصره ممکن است به هر دلیلی دردناک شود اما اگر طول مدت درد بیش دو هفته به طول انجامید فرد می بایست حتما به پزشک معالج مراجعه نماید. فیزیوتراپیست ها در این موارد بسیار کارآمد هستند.

درمان فیزیوتراپی لگن خاصره شامل استفاده از سرما و گرما و دستگاههای الکتروتراپی برای کاهش درد و التهاب ، استفاده از مگنت تراپی برای تحریک رشد سلول های استخوانی ، استفاده از لیزر برای کاهش درد و التهاب و ترمیم بافت نرم ، استفاده از تکنیک های دستی برای کاهش درد و همچنین آموزش تمرینات تقویتی و کششی مناسب به بیماران می باشد.

دستگاه فیزیوتراپی لگن

دو تا از مهمترین دستگاه هایی که در فیزیوتراپی لگن مورد استفاده قرار می گیرد ، دستگاههای تحریک الکتریکی ( TENS-FES-Interfrential) و دستگاه biofeedback می باشد. در فیزیوتراپی لگن، دستگاه بیوفیدبک جهت آشنا شدن بیمار با عضلات کف لگن ، نحوه انقباض این عضلات و تقویت و افزایش کارایی آن ها مورد استفاده قرار می گیرد.

این دستگاه هنگامی موثر است که سیستم عصبی و سیستم شناختی فرد سالم باشد و وی عفونت مجاری ادراری نداشته باشد. یعنی وی توانایی برقراری ارتباط کلامی و بصری داشته باشد. این پروب این دستگاه در واژن یا مقعد فرد بیمار قرار داده شده و میزان انقباض عضلات را در صفحه نمایشگر نشان می دهد. درنتیجه به بیمار این فیدبک داده می شود که آیا عضلات درستی را منقبض کرده است یا خیر. این امر موجب بهبود و افزایش قدرت عضلات و عملکرد آنها می شود.

Sending
User Review
5 (1 vote)